akışına bırak

umursamadan yaşamak hayatı, biraz hayatın kendisini yaşamasına izin vererek...

akışına bırak derlerdi eskiden anlamazdım... zannederdim ki tamamen bırak, yani unut gitsin;

meğerse öyle değilmiş hiç;
içinde yaşarken bu anı düşünmek, gerisini bırakmakmış...
bu aralar onu yapıyorum; geçmişimi ne kadar çok düşünsem ve üzülsem de şimdi için mutlu oluyorum...

ve gelecekle ilgili çok büyük kaygılarım yok artık mutlu ve huzurlu bir insan olmak dışında...

insanlar gördüm sebepsiz yere çekip gidebilen ve sebepli yere sırf kendi çıkarları için sevgi gösterilerinde bulunan... onlar gibi olmadım, olmayı da hiç bir zaman düşünmedim... gerçek olsun, dürüst yaşansın istedim her şey ve sırf bu yüzden bazen sevilmedim. ama bu oyunda başrolde olmaktansa arka planda kalmayı tercih ettim.

sigara içmiyorum 2 gündür;
sigaranın yerini doldurmak isterken, sevgilinin boşluğu daha fazla büyüyor.

ve bir kahve gözlerimin dolmasına sebep oluyor... tek değil on tane yapsaydım diyorum içten içe... bir çift ve tek bir sevgi sözcüğü için "ellerine sağlık, hayatım."
kaynar su ve göz kararı kahvede buluyorum mutluluğu o anda. demek ki hiç de büyük şeylere gerek yokmuş.

sonra kavun peynir'in yanında rakı değil kendimi sunmak istiyorum, o anlamasa da saki iken mey oluyorum.

ve bir şarkı mırıldanıyorum... içimden gülmek geliyor;
söylememe mi gülsem yoksa şarkını sözlerine mi karar veremiyorum?

"man, i told you, you know, if i find her, i really, i, i mean, i'll kill her, for real! it's like for sure, you have to know, uh, i mean, you know, i can do it, man, i'll kill her."

foto